YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/147
KARAR NO : 2016/2402
KARAR TARİHİ : 17.02.2016

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hırsızlık suçundan sanık M.. A..’ın, TCK’nın 142/2-b, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.11.2010 gün ve 2006/548, 2010/755 sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine dairemizin 11.11.2015 gün ve 2014/15980, 2015/20450 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2016 gün ve 2015/407509 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Yerel mahkemece hükme esas alınan Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nin 05.07.2006 gün 2006/547 sayılı raporunda ceza sorumluluğunun tam olduğu bildirilen sanık hakkında, 03.06.2010 tarihli duruşmada incelenerek tutanağa geçirilen Manavgat 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/347, 2009/214 sayılı dosyasında hükme esas alınan Akdeniz Üniversitesi Hastanesi’nin 22.12.2008 tarihli raporunda kronik şizofreni tanısı ile ceza sorumluluğunun bulunmadığı bildirildiğinden, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için hükmün bozulması gerektiğine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
Dairemizin, 11.11.2015 gün ve 2014/15980, 2015/20450 sayılı düzeltilerek onama ilamının KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nin 05.07.2006 gün 2006/547 sayılı raporunda ceza sorumluluğunun tam olduğu bildirilen sanık hakkında, 03.06.2010 tarihli duruşmada incelenerek tutanağa geçirilen Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/347, 2009/214 sayılı dosyasında hükme esas alınan Akdeniz Üniversitesi Hastanesi’nin 22.12.2008 tarihli raporunda kronik şizofreni tanısı ile ceza sorumluluğunun bulunmadığı bildirilmekle, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekeceğinden, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde varsa azalmanın önemli derecede olup olmadığı, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.