Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2016/19476 E. 2018/2705 K. 14.03.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/19476
KARAR NO : 2018/2705
KARAR TARİHİ : 14.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan TCK’nın 151/1, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 4 yıllık zamanaşımının, ilk karar tarihi olan 23/11/2011 ile ikinci karar tarihi olan 30/12/2015 arasında gerçekleştiği gözetilmeden; yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-c maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesi esnasında, yaptırım süresinin kesin olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, “en az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme” seçenek yaptırımına çevrilmesi suretiyle infazda terüddüte yol açılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “en az” ibaresinin hüküm fıkralarından çıkartılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.