YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2088
KARAR NO : 2018/4462
KARAR TARİHİ : 16.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 22/01/2016 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz mahiyetinde olduğu ve CMK’nın 42. maddesine göre hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa, sorgusu sırasında verdiği adrese yapılan gerekçeli karar tebligatının, taşındığından bahisle iade dönmesi üzerine MERNİS adresine, 17/01/2014 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin, tam okunaklı olmaması ve denetime elverişli olmayacak şekilde tebliğ tarihinde cezaevinde olmayan sanıkla ilgili “cezaevinde” bilgisi içerir şekilde ve aynı zamanda tebliğ imkansızlığı olduğu da belirtilerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca yapılması karşısında, gerekçeli karar tebliği geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine verdiği 22/01/2016 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.