YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3404
KARAR NO : 2017/7470
KARAR TARİHİ : 10.07.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık … müdafiinin 26.09.2013 tarihli ve sanık …’ın 27.09.2013 tarihli temyiz istemlerinin, sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan ve yüzlerine karşı verilen 25/09/2013 tarihli mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan ve yokluklarında verilip sanık …’a 01.10.2013 tarihinde, sanık … müdafiine ise 02.10.2013 tarihinde tebliğ edilen 25/09/2013 tarihli (ek karar ile) mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dosya içerisindeki 13/03/2012 tarihli ”yakalama ve muhafaza altına alma” başlıklı kolluk tutanağı içeriğine göre, şüphe üzerine yakalanan sanıkların ellerinde bulunan ve suça konu eşyalardan bir kısmı olan elektrik süpürgesi ve yarım çuval buğdayı çaldıklarını beyanla hırsızlık yaptıkları adresi kolluk görevlilerine göstererek henüz müracaatı bulunmayan katılana iadesini sağlamak suretiyle katılanın zararını kısmen giderdiklerinin anlaşılması karşısında; katılandan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddeleri gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.