YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3640
KARAR NO : 2017/11923
KARAR TARİHİ : 16.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen 28.01.2013 tarihli hükme yönelik Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5560 sayılı Kanunla değişik CMK’nın 231.maddesinin 12.fıkrası uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından Üst Cumhuriyet savcısının dilekçesi bu suç yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 28.01.2013 tarihli hükme yönelik Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında, mühür bozma suçundan, 09.03.2010 tarihli karar ile mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği, temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığı gibi temyiz isteminin de süresinde yapılmadığı anlaşıldığından, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3-Sanık hakkında mühür bozma suçundan 09.03.2010 tarihinde verilen hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesine ilişkin Dairemizin 30.07.2012 tarihli yazısının sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi