YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4233
KARAR NO : 2019/5362
KARAR TARİHİ : 19.03.2019

Esas No : 2017/4233
Karar No : 2019/5362
Tebliğname No : 15 – 2014/388256
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2017/4233
Karar No : 2019/5362
Tebliğname No : 15 – 2014/388256

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : …. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/09/2014
NUMARASI : 2014/54 (E) ve 2014/555 (K)
SANIK :….
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDEN : Sanık
TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1. Olay tarihinde katılan şirkette güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın suça konu araçların katılan şirket ve katılan Habil ERGEN olmak üzere ayrı ayrı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğu, bu nedenle iki ayrı suçtan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Sanığın olay gecesi katılan Habil’e ait aracı aldıktan sonra iki saat kullanıp tekrar yerine getirdiği, katılan şirkete ait aracı da aynı amaçla aldığı, alkollü şekilde kaza yapması nedeniyle araca el konularak otoparka çekilmiş olması nedeniyle geri getiremediği olayda, sanığın katılanlara karşı eylemlerinin 5237 sayılı 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.