Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2017/6106 E. 2018/44 K. 22.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/6106
KARAR NO : 2018/44
KARAR TARİHİ : 22.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6352 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Dairemizin 25/07/2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan ikinci hükmün yok hükmünde olduğu, ilk hükme karşı sanık müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu anlaşılmakla; mühür bozma suçundan kurulan 22/04/2009 tarihli mahkumiyet kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 22/04/2015 tarihli mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
1- Mühür bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 203. maddesinde tanımlanan mühür bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında mahkumiyet hükmünün verildiği 22/04/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığa “katılan kurumun normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız gerçek zararı olan bilirkişinin belirlediği 4352 TL’yi mahkemece belirlenecek makul süre içerisinde gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden ihtar yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Şikayetçi kurumun, 5271 sayılı CMK’nın 237 ve devamı maddelerine uygun şekilde kamu davasına katılma talebi hakkında mahkemece katılma kararı verilmediği halde, şikayetçi kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.