Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2018/339 E. 2019/5439 K. 20.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/339
KARAR NO : 2019/5439
KARAR TARİHİ : 20.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; gece 1:00 sıralarında müştekinin evine balkona açılan kilitsiz pencereden girilerek bir şey çalamadan olay yerinden kaçan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 493/1 ,522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,143,35, 62. maddelerindeki hırsızlık suçu yanında, aynı Yasanın 116/2-4.,119/1-c maddelerindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kabule göre de; hükümlünün yüzüne karşı verilen ve kesinleşen Mahkemenin 04/05/2004 tarihli 2004/90 E., 2004/370 sayılı kararında, hükümlü hakkında verilen 4.752.000.000 TL adli para cezasının ertelendiği ve hükümlü için bu kararın kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde hükümlü hakkında 7.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/ son maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.