Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2018/432 E. 2018/1133 K. 13.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/432
KARAR NO : 2018/1133
KARAR TARİHİ : 13.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın müştekiye ait şirketin şantiye alanından bulunan kilitli olan hangardan suça konu hurdaları çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2009 tarih, 2009/250 Esas – 2009/786 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin suçun işlendiği tarihten sonra olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerin tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkralarından ” Sanığın Konya 5.Asliye Ceza mahkemesinin 2009/250 esas 2009/786 karar sayılı kararı ile 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 05/03/2013 tarihinde infaz edildiği, ceza miktarı kararın infaz tarihi ve yeni suç tarihi nazara alındığında 5237 sayılı TCK.nun 58/2 b maddesindeki cezanın infazından sonra geçmesi gereken 3 yıllık süre dolmadan mahkememizde yargılandığı suçu işlediği ve tekerrür şartlarının gerçekleştiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/7 maddesi gereğince mükerirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ” şeklindeki tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.