Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2019/11109 E. 2019/13903 K. 23.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11109
KARAR NO : 2019/13903
KARAR TARİHİ : 23.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/09/2012 tarihli ve 2012/3459 Esas – 2012/1426 iddianame numaralı iddianamesi ve yine Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01/11/2012 tarihli ve 2012/4249 Esas – 2012/2222 iddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2012 tarihli ve 2012/775 Esas – 2012/933 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet(erteli hapis cezası), konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ise verilen mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, sanığın temyiz istemi üzerine Dairemizin 17/11/2015 tarihli ve 2014/17415 Esas – 2015/20976 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onandığı, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden ise bu kararlara karşı yasa yolunun itiraz olduğu belirtilerek itirazın merciince incelenmesi amacıyla iade kararı verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 12/02/2013 tarihinde kesinleştiği; sanığın denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine …’nin 12/03/2019 tarihli ve 2018/1069 Esas – 2019/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümleri açıklamasından sonra, sanığın 05/04/2019 tarihinde verdiği dilekçe ile temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderildiğinin anlaşılması karşısında;
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesinin, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce 26/12/2012 tarihli ve 2012/775 Esas – 2012/933 Karar sayılı karar ile konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK’nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden 12/03/2019 tarihli ve 2018/1069 Esas – 2019/219 Karar sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.