YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1144
KARAR NO : 2019/11443
KARAR TARİHİ : 25.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk … yönünden yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk …’nın atılı suçu işlemediğini savunması karşısında, diğer suça sürüklenen çocuk …’ın soyut suç atma niteliğindeki anlatımları dışında suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine,her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocuk …’nın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Suça sürüklenen çocuk … yönünden yapılan incelemede;
Dosya kapsamı ve oluşa göre; iki kişinin suça konu yerde görüldüğüne dair ihbarın bulunması, suça sürüklenen çocuğun da suçu iki kişi işlediğini savunması karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmasına ilişkin mahkemenin takdir ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 142/2-h ve143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sırasında sonraki uygulamalar ile sonuç ceza doğru hesaplanmışsa da 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,
3-Dosya kapsamı ve oluşa göre, suça sürüklenen çocukların mağdurun iş yerinde bulunan kasadan 5-10 TL tutarındaki parayı çaldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.