YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12092
KARAR NO : 2020/2677
KARAR TARİHİ : 17.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği son adresi olan ‘‘ Yukarı Öveçler mah., 1288/1 sok., no:4, Çankaya/ANKARA ’’ adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Hüküm tarihinde aynı yer ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan ve bu hususta bir karar verilmemiş olan sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sağlanmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.