YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12694
KARAR NO : 2020/2298
KARAR TARİHİ : 11.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık …‘in yokluğunda verilen 22.10.2015 tarihli hükmü sanığın bilinen son adresinde kardeşine 25.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın bu tarihte cezaevinde olduğu anlaşılmakla, sanık 18.04.2016 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 29.04.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek ve sanık … hakkında Dairemizin 2019/76 değ. iş. sayılı kararı ile tahliyesine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede,
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Hüküm tarihinden sonra verilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, katılan …’ün 10.00 TL değerindeki ayakkabısının çalınması eylemine ilişkin olarak sanıklar hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Müşteki …‘in kullanılmış ayakkabılarının çalındığı olayda, ayakkabının değeri tespit edilerek sanıklar hakkında TCK’nın 145. maddesi gereğince cezalarından indirim yapılması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi,
3-Sanıkların eyleminin, aynı zaman aralığında tek bir binanın ortak kullanım alanı içerisinde gerçekleştiği, bu suretle tek bir konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluştuğu gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.