YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12732
KARAR NO : 2020/1770
KARAR TARİHİ : 04.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-İddianame ile 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 142/1-b. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1. maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.