YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12745
KARAR NO : 2020/5070
KARAR TARİHİ : 03.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın 08/06/2015 tarihli duruşmada “müdafii talep etmediğini, tarafına sorgu sırasında tayin edilmiş olan müdafiinin görevinin devam ettirilmesi talebinin bulunmadığını” söylediğinin anlaşılması ve sanığa zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmaması karşısında, zorunlu müdafiie yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; sanığa, yokluğunda verilen 08/10/2015 tarihli kararın ve müdafiin temyiz dilekçesinin tebliği ile müdafiinin temyizine onayı olup olmadığını bildirmesi hususunda 10/02/2020 tarihinde tebligat yapılmasına rağmen, müdafiinin temyizine onayının bulunduğunu bildirmediğinin anlaşılması karşısında, hükmü temyize yetkisi bulunmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.