Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2019/2652 E. 2019/15364 K. 10.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2652
KARAR NO : 2019/15364
KARAR TARİHİ : 10.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 23.03.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanığın tüm aşamalarda kamera kaydındaki şahsın kendisi olmadığını beyan etmesi ve kamera görüntüleri dışında sanığın suç işlediğine dair delil bulunmaması ve mahkemece temin edilen bilirkişi raporunda ise kamera kaydındaki şahsa sanığın büyük oranda benzerlik arz ettiği belirtilerek kesin tespitte bulunulmaması karşısında; sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarına veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilip, karşılaştırılmasının sağlanması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile hükümlülüğüne karar verilmesi,
3-Kabule göre de; Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca cezanın, üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli bir gerekçe gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.