YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9933
KARAR NO : 2020/322
KARAR TARİHİ : 08.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Sanığın, suç tarihinde katılanın kilitlemeden park ettiği aracının bagajında bırakılan parayı çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden hatalı nitelendirme sonucu yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,
2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.