YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1085
KARAR NO : 2020/4779
KARAR TARİHİ : 01.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak mahkumiyetine ilişkin Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/09/2018 tarihli ve 2018/327 E, 2018/375 K sayılı kararının, Dairemizin 14/03/2019 tarihli ve 2018/7239 E, 2019/4966 K sayılı ilamıyla bozulması üzerine yapılan yargılamada, mahkemenin 18/07/2019 tarihli ve 2019/348 Esas 2019/408 Karar sayılı kararla önceki hükümde direnilmesine karar verdiği, 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu, her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/10/2016 tarihli ve 2015/2-897 Esas ve 2016/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp yeni bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 142/1-a, 143, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK’nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.04.2017 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 06.01.2018 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 30.06.2010 tarihi ile daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak ikinci mahkumiyet hükmünün verildiği 20.09.2018 tarihi arasında geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.