YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10981
KARAR NO : 2021/9660
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Güvenlik kamera kayıtlarına ve temyiz dışı sanık …’ın hazırlık aşamasında alınan ifadesine göre hırsızlık suçunun gece vakti saat 23.00 -23.30 sıralarında işlenmesi nedeniyle mahkemenin suçun gece vakti işlendiğine dair kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş, gerekçeli kararda eylemin saat 17.00 – 18.00 sıralarında olduğu yönündeki ifadeye yer verilmesi sonuca etkili görülmediğinden; temyiz dışı sanık …’ın sorguda ve kollukta olay günü saat 23.00 sıralarında sanık … ile birlikte 50 kasa portakal çaldıktan sonra çaldıkları portakalları ikametine bıraktıklarını, daha sonra gece yarısı tekrar deniz yolunu kullanarak portakal bahçesine gittiklerini ve 60 kasa portakalı çaldıklarını beyan etmiş olması karşısında; iki olay arasında geçen sürenin kısa olması nedeniyle sanığın suç teşkil eden tek bir eyleminden bahsedilemeyeceğinin sanığın aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda hırsızlık suçunu zincirleme şekilde işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.