YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11407
KARAR NO : 2021/12740
KARAR TARİHİ : 22.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I – O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde,
23.12.2015 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 26.01.2016 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II – Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince,
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1. Sanığın duruşmadaki hal ve tavrı lehine indirim sebebi kabul edilerek TCK’nın 62. maddesi uyarınca hakkında takdiri indirim uygulanan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel mahkumiyeti olmayan ve CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, çalınan çekler nedeniyle herhangi bir ödemede bulunulmadığı da gözetilerek hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın dosya kapsamından adli sicil kaydından pişmanlık gösterdiği ve tekrar suç işlemeyeceği kanaatina varılması sebebiyle TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine rağmen, ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
2. Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde, sanığın katılanın iş yerinden çalıp, keşide ederek piyasa sürdüğü her iki çekin de sanıktan sonraki cirantasının … isimli firma olduğunun ve dosya kapsamından suça konu çeklerin farklı tarihlerde düzenlendiklerine ilişkin bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, eylemin bir bütün olarak tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, ancak belge sayısının TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.