YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12420
KARAR NO : 2021/11773
KARAR TARİHİ : 09.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurun en son 10/09/2014 günü saat 20:00 sıralarında park ettiği yerde gördüğünü beyan ettiği suça konu aracın, devriye görevi ifa eden kolluk görevlileri tarafından 12/09/2014 günü saat 05:50 sıralarında terk edilmiş vaziyette bulunduğu, sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin batış saatinin ise 19:09 olduğu, TCK’nın 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 20:09’da başladığının anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Mağdurun ikametinin önüne park ettiği aracının çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; olay yeri görgü tespit tutanağında; suça konu aracın terk edilmiş vaziyette bulunduğu sırada kapılarının kapalı olduğunun ancak kilitli olmadığının tespit edildiğinin ve aracın çalışmaması sebebiyle nasıl götürüldüğünün bilinmediğinin belirtildiği, olay yeri inceleme raporu ile aracın kapı ve camlarında herhangi bir zorlama izinin bulunmadığının belirlendiği, mağdurun ise çalınan aracının çalışır vaziyette olduğunu, yürüyen aksamında sıkıntı bulunmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; suça konu aracın kapılarının kilitli olup olmadığı ve kilidinin açık bırakılıp bırakılmadığı konularında mağdurun ifadesine başvurularak sonucuna göre eylemin niteliğinin belirlenmesi gerekirken ve buna bağlı olarak da, olay anında aracın kilit sisteminin bulunması ve açık bırakılması halinde, 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun, aksi halde ise aynı Kanun’un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanığın üzerine atılı suçun TCK’nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun tespiti halinde; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.