Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/12675 E. 2021/13520 K. 30.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12675
KARAR NO : 2021/13520
KARAR TARİHİ : 30.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1)Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte mahkumiyet hükümlerinin infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
a-Sanık … suç tarihi olan 01/06/2015 günü mahkemece de kabul edilen şekilde müştekilerin kalmakta olduğu Papatya Kız Öğrenci Yurdundaki odaya girip müştekilere ait cep telefonlarını aldığı ve olaydan 2 gün sonra devriye ekibi tarafından şüphe üzerine durdurulan ve üzerinde müşteki…’e ait telefon çıkan sanık hakkında aynı odada ve aynı zaman diliminde müşteki Bahar’ın telefonunun çalınmasına yönelik hırsızlık suçu açısından da mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, sanığın söz konusu cep telefonu aldığını kabul etmediği, üzerinden de bu telefonun çıkmadığı, söz konusu telefonun başkası tarafından da alınmış olmasının muhtemel olduğu, sanığın üzerine atılı müsnet suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, ceza hukukunun “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca şeklindeki yanlış değerlendirme ile beraatine karar verilmesi,
b- Sanığın müşteki…’e yönelik eylemi nedeniyle suç tarihi itibari ile yürürlükte bulunan TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç tarihinde yanılgıya düşülerek 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.