Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/13654 E. 2021/18057 K. 28.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13654
KARAR NO : 2021/18057
KARAR TARİHİ : 28.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Aynı site içerisinde park edilmiş ancak farklı iki müştekiye ait elektrikli bisikletlerin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu elektrikli bisikletlerin farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olan sanığın, müştekilere karşı işlediği iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine hırsızlık suçundan TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin yazılı şekilde uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken ise, 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince doğrudan 1 yıl hapis cezası yerine, önce 116/1. maddesi uygulanarak 6 ay hapis cezası belirlendikten sonra 116/4. maddesinin uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2014 tarih ve 2012/67 E. – 2012/620 K. sayılı, 16/03/2015 tarihinde kesinleşen mahkumiyet kararına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak, adli sicil kaydında yazılı olan Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2013 tarih ve 2012/816 E. – 2013/286 K. sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve ”Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2013 tarih ve 2012/816 E. – 2013/286 K. sayılı ilamı ile TCK’nın 152/1-a maddesi gereğince verilen 5 ay hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.