YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14136
KARAR NO : 2021/20288
KARAR TARİHİ : 01.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında müşteki …’a yönelik olarak kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, müştekiye ait kesin rapor aldırılmadan Niksar Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 27/11/2013 tarihli geçici rapora istinaden yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğu kabul edilerek eksik inceleme ile karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın mutfağa girip kapıya astığı havluyu yaktıktan sonra ocağı açarak yangını büyütmeye çalışması biçimindeki eyleminde, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 170/1-a-c bentleri yerine sadece aynı maddenin (c) bendi olarak gösterilmesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında karar verilirken, adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan “yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılarak, yerine “ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infazına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.