YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15634
KARAR NO : 2021/17587
KARAR TARİHİ : 26.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Tüm dosya içeriğine göre; mağdura ait olan Iphone 5 marka cep telefonunun 21 Şubat 2015 tarihinde hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen … Kocakaya, 23 Şubat tarihinden 28 Şubat tarihine kadar ise sanık tarafından kullanıldığının tespit edilmesi üzerine yapılan soruşturma sonucunda; şüpheli …’in kendisine tamir edilmek üzere getirilen telefonlarda kontrol amaçlı adına kayıtlı hattı kullanması sebebiyle TİB kayıtlarında numarasının tespit edilmiş olabileceğine dair savunması gerekçe gösterilerek hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, sanık hakkında ise savunmasında bir süre önce Iphone 5 marka cep telefonu satın aldığını beyan etmesi sebebiyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı somut olayda; Sancak İletişim adlı iş yerini işleten sanığın, işi gereği kendisine tamir edilmek üzere bırakılmış olan telefonlara TİB kayıtlarında görünen hattı takıp kontrol amaçlı kullanmış olabileceğini belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunduğu, temyiz dilekçesinde de kendisi tarafından bir süre kullanılan Iphone 5 marka cep telefonunun IMEI numaralarının farklı olduğunun tespit edilmesi sebebiyle mağdura ait olmadığının belirlendiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmalarının aksine suça konu cep telefonunu suç eşyası olduğunu bilerek satın aldığına ya da kabul ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;
a) 5237 sayılı Kanun’un 165/1. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğü halde sanık hakkında yalnızca hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,
b) Sanığın adli sicil kaydındaki Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarihli ve 2014/498 E., 2014/568 K. sayılı kararı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasa’nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı ve adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başka bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle, TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.