YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15814
KARAR NO : 2021/18180
KARAR TARİHİ : 02.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, kasten yaralama, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I – Katılan vekilinin kasten yaralama, mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Kasten yaralama, mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından açılan davalarda suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan katılan vekilinin hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II – Sanıklar … ve …’in kasten yaralama suçundan haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
14/04/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
III – Katılan vekilinin sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Sanığın TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu, gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında, suçun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
Dosya kapsamına ve katılan beyanına göre; sanığın hırsızlık suçunu, saat 20:30 sıralarında işlediğinin, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre de suç tarihinde, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, gece vaktinin 19.21’de başladığının, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.