Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/16641 E. 2020/10427 K. 13.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16641
KARAR NO : 2020/10427
KARAR TARİHİ : 13.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasının gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 31/01/2020 tarihli ve 2019/1651 E. – 2019/2864 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
II- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dinar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/02/2019 tarihli, 2017/354 -2019/118 esas sayılı dosyasında, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, katılanın bu kararı istinaf etmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından karar kaldırılarak sanıklar hakkında TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu sebeple kararın temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddine dair, 31/01/2020 tarihli ve 2019/1651 E. – 2019/2864 K. sayılı ek kararı kaldırılarak ve hükümden sonra yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.