Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/17345 E. 2021/18142 K. 01.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17345
KARAR NO : 2021/18142
KARAR TARİHİ : 01.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen Adalet Bakanlığı’na gerekçeli kararın tebliği üzerine, suçtan zarar gören vekilinin temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ederek katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla; suçtan zarar gören kurum vekilinin 5271 sayılı CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1- Suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
2- -Sanık, temyiz dilekçesinde psikiyatrik ilaç kullandığını beyan etmesi ve ekli reçetelerde ” Yineleyen depresif bozukluklar” ve ” Disosyal kişilik bozukluğu” tanısı konduğu anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK’nun 32. maddesi gereğince suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda heyet raporu verebilecek Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi yada Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;
3-Sanığın kovuşturma aşamasındaki 26/05/2015 tarihli duruşmada suçtan zarar gören kurumun zararını gidermek istediğini beyan etmesi, mahkeme tarafından zararı karşılaması için süre verilmesine rağmen dosya içerisinde zararı karşıladığına dair bir belge olmasa da sanığın temyiz dilekçesinde cezaevinde iken infaz memurluğuna ödediğini beyan etmesi karşısında; zararının karşılanıp karşılanmadığı araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.