Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/17471 E. 2021/21650 K. 16.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17471
KARAR NO : 2021/21650
KARAR TARİHİ : 16.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık …’nun adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas en ağır ilam niteğinde olan Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/172 Esas ve 2012/272 Karar sayılı 09/09/2014 kesinleşme tarihli 5607 sayılı Kanuna aykırılık uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezası bulunmasına rağmen mahkemece Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/173 Esas ve 2014/258 Karar sayılı 04/09/2014 kesinleşme tarihli TCK’nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
2) Hırsızlık eyleminin meydana geldiği yatılı bölge ilköğretim okulunun 2012-2013 eğitim-öğretim 1.döneminden sonra boş ve atıl durumda kaldığı, ödenek olmadığından bekçi tutulamadığının belirtildiği, suç tarihi itibarıyla herhangi bir kamusal hizmetin devam etmediği, olay yeri inceleme raporu ve ekindeki resimlerin incelenmesinde suça konu yerin bina vasfınının devam ettiği ancak bakımsızlık nedeniyle bir kısım zararlar gördüğünün kabulü gerekeceğinden sanıkların eyleminin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen bina veya eklenti niteliğinde bulunan yerden hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanıklar hakkında TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması
3) Suçun işleniş şekline göre sanıklar … ve …’nun suçun işlenmesine yardım eden sıfatıyla TCK’nın 39. maddesi kapsamında katıldıklarının kabulü gerektiği halde TCK’nın 37. maddesi kapsamında katıldıkları kabul edilerek fazla ceza tayini,
4) Mala zarar verme suçunun konusunun aynı zamanda hırsızlık suçunun konusu olan eşya olması ve eylemin eşyanın mülkiyetine yönelik olması nedeni ile çalınması esnasında ya da çalınmasının ardından meydana gelen zararların mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden sanıklar … ve … hakkında atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
5) Sanık … hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170.maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma ilamında yer alan 2.numaralı bozma sebebinin kararı temyiz etmeyen sanık …’a sirayetine, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.