YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18574
KARAR NO : 2021/21299
KARAR TARİHİ : 13.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, birden fazla kişi ile tehdit, hakaret, tehdit, sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içerisine sunulan vekaletnameye göre Av. …’un katılan sanık …’ın müdafiisi olduğu, katılan sanık …’ın hiçbir aşamada müdafiisi olmadığı, katılan sanık …’ın taraf olduğu hükümlerin temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;
I-Katılan sanık …’ in katılan sanık …’ a karşı kasten yaralama suçundan ve katılan sanık …’ ın katılan sanık …’e karşı hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından katılan sanık … müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II-Katılan sanık … hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından, katılan sanık …, katılan sanık … ve katılan sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
III-Katılan sanık …’ in katılan sanık …’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre katılan sanık …’in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.