Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/2003 E. 2020/12550 K. 11.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2003
KARAR NO : 2020/12550
KARAR TARİHİ : 11.11.2020

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık … hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I- Sanık … hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık … hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık …’in… Belediye Başkanlığına ait deponun demir kapısının asma kilidini kırıp kapı kilit göbeğini de yerinden çıkararak hırsızlık yaptığı olayda, mahkemece suça konu asma kilidin olay tarihinden sonra kullanılır duruma getirilmesi gerekçesiyle sanık hakkında kamu malına zarar verme suçunda etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış ise de, sanık …’in etkin pişmanlıkta bulunarak suça konu asma kilit ve kapı kilit göbeği ile ilgili zararı gidermemesi ve… Belediye Başkanlığına ait 27/04/2015 tarihli yazıda da zararlarının giderilmediğinin belirtilmesi karşısında, sanık … hakkında koşulları oluşmadığı halde kamu malına zarar verme suçunda TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık … hakkında kamu malına zarar verme suçundan uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık …’in… Belediye Başkanlığına ait deponun demir kapısının asma kilidini kırıp kapı kilit göbeğini de yerinden çıkararak deponun içine girip ihtiyacı olan kişilere vermek üzere bulundurulan mont, eşofman üstü, kazanlı ütü, elektrikli süpürge, bir adet çamaşır makinesi ve bir adet kurutma makinesini çalması şeklindeki eyleminin suç tarihine göre 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.