YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20316
KARAR NO : 2020/14394
KARAR TARİHİ : 03.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1)Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Olay mahallinde mahkemesince yapılan keşif ve sonrasında düzenlenen bilirkişi raporları, olay yakalama ve tespit tutanak içerikleri kapsamında sanık hakkında ayrıca “konut dokunulmazlığını ihlal” eylemini nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Toprakkale Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün cevabi yazısından sanık …’ın cezaevinden 27.10.2015 tarihinde firar ettiğinin anlaşılması
karşısında, hüküm tarihinde ceza evinde olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.