YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20587
KARAR NO : 2020/14382
KARAR TARİHİ : 02.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Katılan … ‘a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
5237 Sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin T.C. Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık …’ün temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Katılan …’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Otel çalışanı olduğu anlaşılan sanık …’ün, suç tarihinde, oteldeki görevi, suça konu para, paranın muhafaza edildiği kasa ile kasanın anahtarının nerede ve kimde bulunduğu, bunların çalışan olması sebebiyle sanığa teslim edilme durumu ya da kasanın anahtarının haksız olarak elde bulundurma durumu açıklığa kavuşturularak sonucuna göre 5237 Sayılı TCK’nun 155/2 maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği veya 5237 Sayılı TCK’nun 142/2-d kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde 5237 Sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinden hüküm kurulmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin T.C. Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının değerlendirilmesi gerekliliği,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 02/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.