YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22187
KARAR NO : 2021/1838
KARAR TARİHİ : 09.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
21/03/2013 tarihli ek karara ilişkin temyiz talebi bulunmadığından, tebliğnamede 21/03/2013 tarihli ek kararın yok hükmünde sayılmasına yönelik isteme iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27/11/2010 gün 274-300; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay’da olduğu belirtilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın bilinen en son adresine, 24.11.2011 tarihinde, birlikte sakin ehil yiğeni Sezgin Canbaş’a tebliğ edildiğine dair tebligata şerh düşüldüğü, sanığın 08/02/2013 tarihli dilekçesinin mahkemesince incelenmesi üzerine sanık hakkında eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin, 15/02/2013 tarihli ek karar verildiği, 27/02/2019 tarihinde kolluk tarafından yapılan araştırmada sanığın yiğeni olan …’ın tebliğin yapıldığı adreste oturmadığı, doğduğundan beri farklı bir adreste oturduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kanaati ile, temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2013 tarihli ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede;
Sanık … ile temyiz dışı sanıklar … ve …’un müştekinin yetkilisi olduğu Kor Metalurji Şirketi’ne ait fabrikanın pencere camından girerek, içeriden yaklaşık değeri 5.500.TL olan hurda malzeme
çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK’nın 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımının, 07/10/2011 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hüküklerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.