YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22266
KARAR NO : 2021/522
KARAR TARİHİ : 19.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Müştekiler …, …, … ve …’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan,bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3-Müştekiler … ve …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
1-Suça konu eylemlerin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle karşılanması gereken maddi bir zararın bulunmayışı, sanığın suç tarihinde sabıkasız olması, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul etmesi, bu suçlardan verilen cezanın ertelenmesi ve mahkemenin 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmamasını “müştekinin uğradığı zararın karşılanmadığı gibi karşılamama istek ve kararlılığını bildiren beyanları dikkate alınarak” şeklindeki gerekçeye bağlayarak hüküm kurduğunun anlaşılması,
2-Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.