YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22396
KARAR NO : 2021/3415
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasına duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Nazilli Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık …’ın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196.maddesine aykırı davranılması,
2-Kabule göre de; mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanlarında fırında çalışırken sanığa telefonunu konuşması için verdiği anlaşıldığından suç tarihinde göre sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunması karşısında 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gözetilerek
en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.