Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/23680 E. 2021/9766 K. 18.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23680
KARAR NO : 2021/9766
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I)Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
II)Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
1)26/07/2013 tarihli bilirkişi raporunda 07/09/2012 günü sağlık kuruluşunun otoparkında bulunan güvenlik kamerasının kimliği belirsiz bir erkek şahıs tarafından koparıldığı, dosya içerisinde olayı gerçekleştirdiği söylenen sanık …’ın nüfus cüzdanı fotoğrafının teşhise elverişli olmaması nedeniyle karşılaştırma yapılamadığı belirtilmiş ise de; kameranın alındığı yeri gören kıraathanede bulunan tanıklar … ve …’un soruşturma aşamasında alınan beyanlarında sanık …’ın sağlık ocağının duvarına merdiven dayayarak duvara montajlı kamerayı söküp aldığını gördüklerini, tanık …’ın …’ı sürekli Sağlık Ocağı’na gelip kavga etmesi sebebiyle tanıdığını söylediği anlaşılmakla; tanık beyanlarına göre sağlık ocağının duvarında bulunan kamerayı sanık …’ın aldığının anlaşılmasına ve sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekmesine rağmen beraat kararı verilmesi,
2)Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.