YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29890
KARAR NO : 2020/12579
KARAR TARİHİ : 11.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5271 sayılı CMK’nun 42/1. maddesinin “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, sanık … tarafından verilen dilekçelerin eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 24/07/2020 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Mahkemenin sanığın yokluğunda verilen 12/02/2015 tarihli kararı sanığın duruşmada beyan ettiği adresine usulüne uygun olarak 18/03/2015 tarihinde birlikte yaşadığı, resit ve mümeyyiz olduğuna ilşkin ibarenin bulunduğu eşi Ayten Mamuk imzasına tebliğ edildiği, UYAP verilerine göre, karar tarihi olan 12/02/2015 tarihinde ve gerekçeli kararın tebliğ tarihinde sanığın herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın temyiz süresini başlattığı, sanığın hükmü, CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 25/06/2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme konusundaki iddiaları yerinde görülmeyen sanık …’un eski hale getirme istemi ile yasal süreden sonraki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 11/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.