YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30001
KARAR NO : 2021/19632
KARAR TARİHİ : 23.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık müdafi Av. …’nun temyiz talebinin incelenmesinde:
Sanığa soruşturma aşamasında atanan müdafinin görevinin, kovuşturma aşamasında son bulduğu gözetilmeksizin, bozma öncesi ve bozma sonrası yapılan yargılamalarda, Av. …’na sanık müdafi olarak duruşma gün ve saatini bildirir davetiye çıkarıldığı ve gerekçeli kararın da tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, Av. …’nun sanık müdafisi sıfatı bulunmadığından CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE,
2-O yer Cumhuriyet savcısının konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında bozma öncesi yapılan yargılama sonucu konut dokunulmazlığının ihlali suçundan Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/598 Esas, 2015/492 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve itiraz üzerine Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2015 tarihli, 2015/537 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 29/05/2015 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; bozma sonrası yapılan yargılamada yeniden konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararının yok hükmünde olduğu ve temyizi mümkün olmadığından, o yer Cumhuriyet savcısı’nın temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
3-O yer Cumhuriyet savcısının hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa soruşturma aşamasında müdafi olarak atanan Av. …’nun görevinin kovuşturma aşamasında son bulduğu dikkate alınarak, sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 23.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.