YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30156
KARAR NO : 2020/14714
KARAR TARİHİ : 08.12.2020

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk …’in 18.07.2014 tarihinde talimat yoluyla alınan savunmasında ailesi tarafından zararın giderildiğini ifade ettiği ancak temyiz dışı suça sürüklenen çocuk …. ile ilgili Dairemizin 24.04.2018 Tarih 2016/9118 Esas, 2018/5010 Karar sayılı ilamı ile bu hususun araştırılması gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine mahkemesince yapılan yargılamada 04.10.2018 tarihli duruşmada katılan zararının karşılanmadığını belirtmesi üzerine, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Erdoğan Alpdoğan tarafından 06.12.2018 tarihinde tüm zararının karşılandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk …’in 19/02/2016 tarihli hüküm verilmeden önce zararı karşılamadığı dolayısıyla TCK’nın 168. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağı dikkate alındığında tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Park halinde bulunan minibüsün camını tornavida ile açarak araçtan suça konu eşyaları çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçu gece işlediğinden bahisle arttırım yapılırken, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza en fazla üçte bire kadar artırılabilir olmakla birlikte, suça sürüklenen çocuğun cezasının anılan madde uyarınca üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.