YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3037
KARAR NO : 2020/14629
KARAR TARİHİ : 08.12.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu, dolayısıyla 19/04/2014 olan suç tarihinin, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesi 2. cümlesiyle getirilen değişiklik tarihinden önce olduğu da gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulu bulunuyor ve mahkemenin “sanığın sabıkasında görülen ilam ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğu anlaşıldığından” biçimindeki gerekçesi yeterli değilse de, katılanın zararı giderilmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suratiyle tamamen giderilmesi” nesnel (objektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirildiğinden mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olmasından dolayı, TCK’nın 143/1. maddesi gereğince arttırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre, belirlenen cezada en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
2. Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığa verilen cezada 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3. 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesine göre tayin olunan cezaların ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen ve suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesinin (b) bendinde belirtilen suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmaması hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “daha önceki sabıkasında kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle yasal şartları oluşmadığından” biçimindeki yasal ve dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile TCK’nın 51.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.