YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5009
KARAR NO : 2020/9573
KARAR TARİHİ : 29.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık …’ün temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın 22/06/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 24/06/2015 ve 22.07.2015 tarih, 2014/299 esas sayılı ek kararlarının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen ve en son verdiği adreste bizzat kendisine usulüne uygun şekilde 22.04.2015 tarihinde tebliğ edilen 05/03/2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 22.06.2015, 08.07.2015 tarihli dilekçeleri ile temyiz eden sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk … ve sanık … hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık … hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.