YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7837
KARAR NO : 2021/3878
KARAR TARİHİ : 01.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, iftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.
Somut olayda; sanığın yokluğunda verilen 13/03/2013 tarihli gerekçeli kararın tebliği için, önce başka suçtan tutuklu olarak bulunduğu Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na müzekkere yazıldığı, cezaevinden tahliye olduğunun bildirilmesi üzerine ise sanığın bildirdiği son adrese tebligat yapılmadan, cezaevi idaresince bildirilen başka bir adrese tebliğe çıkarıldığı ve bu adresten bila tebliğ iade dönmesi üzerine MERNİS adresinde tebliğ edildiği, böylece muhatabın bilinen en son adresine tebligat çıkarılmadan yapılan bu tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın 17/07/2017 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.