Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/16127 E. 2021/19739 K. 24.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16127
KARAR NO : 2021/19739
KARAR TARİHİ : 24.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 14/04/2021 tarihli noksan ikmaline ilişkin kararı üzerine mahallince dosyaya eklenen Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/205 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde; Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/899 soruşturma numaralı ve 11/03/2016 tarihli iddianamesi ile, aynı olay nedeniyle sanık … hakkında, müşteki …’a yönelik hırsızlık suçundan ve müşteki …’a yönelik başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mükerrer olarak kamu davalarının açıldığı, Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2017 tarihli ve 2016/205 Esas, 2017/556 Karar sayılı kararıyla, sanık … hakkında atılı suçlardan mükerrer olarak mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu ve kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği; aynı olay nedeniyle temyize konu davadaki iddianame tarihinin 16/02/2015, mahkumiyet karar tarihinin ise 09/09/2015 olduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer olan ve yasa yoluna başvurulmadan kesinleşen Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2017 tarihli ve 2016/205 Esas, 2017/556 Karar sayılı kararı aleyhine mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilmesinin olanaklı olduğu kabul edilerek; gerekçeli kararın gerekçe kısmında, sanık … ve katılan …’un isimlerinin karıştırılması ile gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin hırsızlık suçu yönünden 10/05/2007, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu yönünden 16/05/2007 yerine, “2014” olarak yanlış yazılmasının, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata oldukları kabul edilerek yapılan incelemede;
I- Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Katılan …’un soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, hırsızlık suçunun 10/05/2007 günü saat 00.00 ila 06.30 arasında işlendiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05.52 olduğu, gece vaktinin 04.52’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayini,
2- Kabule göre de;
Sanık hakkında hırsızlık suçunu gece vakti işlediğinden bahisle 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3’üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.