YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16588
KARAR NO : 2021/20965
KARAR TARİHİ : 08.12.2021

Büyük veya küçükbaş hayvan hakkında hırsızlık suçundan sanık …’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 142/2-g ve 43/1. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli ve 2016/177 esas, 2017/121 sayılı kararı müteakip, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2017/552 esas, 2017/684 sayılı ek kararını takiben, hükümlünün yeniden yargılanma talebi üzerine daha önce aynı taleple ilgili olarak değerlendirme yapılarak karar verilmiş olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas, 2017/121 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2020 tarihli ve 2020/345 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/06/2021 gün ve 3664-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2021 gün ve 2021/82960 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre,
1-Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli ve 2016/177 esas, 2017/121 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,
Sanığın diğer sanık … ile birlikte hareket ederek 01/09/2015 tarihinde 7 adet koyun ve 12/10/2015 tarihinde 24 koyun ve 6 adet keçiyi hırsızladığı, bu hususa ilişkin kamera kayıtlarında hırsızlık yapılan ahırın etrafında dolaşan ve keşif yapan 34 SPA 49 ve 34 YK 0871 plakalı araçların tespit edildiği ve sanıkların bu araçlarda ele geçirildiğinden bahisle birlikte işlediklerinden bahisle sanıkların büyük veya küçükbaş hayvan hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli kararının sanık … tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/03/2018 tarihli ve 2018/374 esas, 2018/515 sayılı kararı ile anlan kararın kaldırılmasına ve “kamera kayıtlarında hırsızlık yapılan ahırın etrafında dolaşan ve keşif yapan 34 SPA 49 ve 34 YK 0871 plakalı araçların birlikte hareket ettiklerine dair yeterli görüntünün olmadığı, dolayısıyla sanığın katılanın hayvanlarını hırsızladığına dair dosyada yeterli delil bulunmaması karşısında; …sanığın müsnet hırsızlık suçundan delil yetersizliğinden beraatine..” şeklinde hüküm kurularak istinaf talebinde bulunan sanığın beraatine kararı verildiği nazara alındığında;
Beraat eden sanık ile iştirak halinde hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiği iddia edilen sanık …’nin, diğer sanıkla aynı durumda olduğu ve aynı delillere dayanılarak her iki sanığın mahkumiyetine karar verildiği, dolayısıyla sanık …’nin de üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,
Kabule göre de;
2- Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2020 tarihli ve 2020/345 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
Sanık … hakkında, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyet hükmünün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, aynı dosyada yargılanan diğer sanık … hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/1653 esas, 2017/1510 sayılı kararı ile sanık …’in son celse duruşmada hazır edilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı belirtilerek hükmün bozulduğu, akabinde yapılan yargılama sonucu sanık … hakkında Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/552 esas, 2017/684 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, verilen bu mahkumiyet hükmünün de sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/03/2018 tarihli ve 2018/374 Esas, 2018/515 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında atılı hırsızlık suçunu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verilmesini müteakip, … tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 tarihli ve 2016/177 esas, 2017/121 sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebi yönünde bu aşamada karar verilmesine yer olmadığına, diğer sanık … hakkında verilen beraat kararının …’ye sirayet edip etmeyeceği hususunun müstemir yetkili hakimce değerlendirilmesine karar verildiği, işbu karara sanık tarafından yapılan itiraz üzerine mercii Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/02/2020 tarihli ve 2020/345 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık ile aynı delil durumunda bulunan diğer sanık … hakkında verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/03/2018 tarihli ve 2018/374 esas, 2018/515 sayılı ilamı nazara alındığında, yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen bu delilin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 318 ilâ 320. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-İnceleme konusunu oluşturan davada, sanık … hakkında, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli ve 2016/177 Esas – 2017/121 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyet hükmünün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, aynı dosyada yargılanan diğer sanık … hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/1653 Esas, 2017/1510 Karar sayılı kararı ile sanık …’in son celse duruşmada hazır edilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı belirtilerek hükmün bozulduğu, akabinde yapılan yargılama sonucu sanık … hakkında Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/552 Esas – 2017/684 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/03/2018 tarihli ve 2018/374 Esas, 2018/515 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında atılı hırsızlık suçunu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verildiği ve bu nedenle sanık … hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesinin talep edildiği anlaşılmış ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, (KOCAELİ) 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 28/03/2017 tarihli ve 2016/177 Esas – 2017/121 Karar sayılı karara yönelik (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
2- İnceleme konusunu oluşturan davada, sanık … hakkında, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2017 tarihli ve 2016/177 Esas – 2017/121 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyet hükmünün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, aynı dosyada yargılanan diğer sanık … hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/1653 Esas, 2017/1510 Karar sayılı kararı ile sanık …’in son celse duruşmada hazır edilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı belirtilerek hükmün bozulduğu, akabinde yapılan yargılama sonucu sanık … hakkında Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/552 Esas – 2017/684 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/03/2018 tarihli ve 2018/374 Esas, 2018/515 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında atılı hırsızlık suçunu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verildiği, ardından … tarafından yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2019 tarihli ve 2016/177 Esas – 2017/121 Karar sayılı ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebi yönünden bu aşamada karar verilmesine yer olmadığına, diğer sanık … hakkında verilen beraat kararının …’ye sirayet edip etmeyeceği hususunun müstemir yetkili hakimce değerlendirilmesine karar verildiği, bu karara karşı sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05/02/2020 tarih ve 2020/345 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmiş ise de; sanık … ile aynı delil durumunda bulunan diğer sanık … hakkında verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/03/2018 tarihli ve 2018/374 esas, 2018/515 sayılı ilamı nazara alındığında, yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen bu delilin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 318 ilâ 320. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle (KOCAELİ) 3. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 05/02/2020 tarihli ve 2020/345 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.