YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17015
KARAR NO : 2021/19394
KARAR TARİHİ : 22.11.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan TCK’nın 151/1. maddesinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.09.2008 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 16.01.2011 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 01.06.2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
03.06.2007 tarihli olay yakalama ve teslim tutanağında, kolluk ekibinin devriye görevini ifa ederken iki şahsı bisiklet ile gördükleri, bisikleti nereden aldıkları sorulduğunda, çaldıkları yeri göstererek bisikletin müştekiye tesliminin sağlandığının belirtildiği olayda; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde etkin pişmanlığı düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmamış olsa da, maddenin uygulanması halinde sonuç ceza değişmeyeceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143 maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 3 ay 26 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın hırsızlık suçundan 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143 maddelerine göre belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasının CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 3 ay 26 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.