YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17376
KARAR NO : 2021/21975
KARAR TARİHİ : 21.12.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Kartal 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2008 gün ve 2008/759 Esas, 2008/1044 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 02/02/2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 07/07/2010 tarihinde ”suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesi uyarınca 2 ay hapis 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün 12/04/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2013 gün ve 2010/1075 Esas, 2013/191 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 165/1 maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde ilgili dava hakkında 07/01/2020 tarihli ek karar ile düşme kararı verildiği, ancak sanığın güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2015 gün ve 2013/222 Esas, 2015/60 Karar sayılı ve 05/03/2015 tarihinde kesinleşen ilamına göre 09.02.2013 tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-a maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle indirim yapılırken, uygulama maddesinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK’nin 307/4. maddesi şeklinde hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.