YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2169
KARAR NO : 2021/17477
KARAR TARİHİ : 25.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarınnın kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.05.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.05.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, zararı gidermemiş olmasına rağmen sanık hakkında şikayet yokluğu gerekçesi ile her iki suç açısından da TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması, sanık hakkında TCK’nın 245/1. maddesi gereği temel ceza belirlenirken hapis cezasının yanı sıra para cezasına da hükmedilmesi gerekirken sadece hapis cezasına hükmedilmesi ve müştekiye ait kredi kartını birden fazla kullanması nedeni ile banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu açısından temel cezanın TCK.43/1 maddesi gereği arttırılması gerekirken yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.