Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/2942 E. 2021/10741 K. 27.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2942
KARAR NO : 2021/10741
KARAR TARİHİ : 27.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Müşteki …’nun soruşturma aşamasındaki 04/06/2014 tarihli beyanında “Boş arsa içerisinde kapalı çadır brandalı depoda çalıştığını, saat 16.30 sıralarında deponun kapısını açık gördüğünü, depo kapısının kilitli olmadığını ancak kapalı durumda olduğunu”, kovuşturma aşamasındaki 11/11/2014 tarihli beyanında ise “Malzemelerin çalındığı yerin etrafı kapalı inşaat alanı olduğunu, depo olarak kullandıkları bölümün ise inşaat içerisinde bulunan kapısı sürekli kilitli tutulan bir yer olduğunu, kilidin kırılarak açıldığını tespit ettiklerini” söylediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle müştekiden suça sürüklenen çocukların suça konu malzemeleri çaldıkları yer açıklattırılarak, gerekirse suça konu yerin, açık alan, iş yeri veya eklenti niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi amacıyla keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 141/1 veya 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Suça konu yerin TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3- Dairemizce de benimsenen … Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,
4-Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK’nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,
5-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde yer alan “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.