Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/3116 E. 2021/14538 K. 20.09.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3116
KARAR NO : 2021/14538
KARAR TARİHİ : 20.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/129 Esas – 2010/29 Karar sayı ve 18.02.2010 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 09/06/2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 21/12/2011 tarihinde ”Mala zarar verme” suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesinde tanımlanan suçtan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 14/06/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/129 Esas – 2010/29 Karar sayı ve 18.02.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğunın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/425 Esas – 2013/198 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP’tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren Karabük Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/74 Esas – 2013/86 Karar sayılı ilamına konu kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Suç tarihinde gece vaktinin saat 18:23’te başladığı, sanık …’in atılı suçu 19:00-19:30 saatlerinde işlediklerini savunmaları karşısında; suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk …’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Sanık … hakkında Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/129 Esas – 2010/29 Karar sayı ve 18.02.2010 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 09.06.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 22.10.2014 tarihinde ”Hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme” suçlarını işlediği, bu suçlardan yargılanarak 5237 sayılı TCK’nın 125/1-4, 86/2 ve 151/1 maddelerinde tanımlanan ”Hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme” suçlarından adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 30.09.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/129 Esas – 2010/29 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılmsı karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/28 Esas- 2015/279 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçlardan mala zarar verme suçunun suç tarihinde uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsamına girmeyen bir başka suçla işlenmiş olması nedeniyle uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de, TCK’nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle hakaret ve kasten yaralama suçlarının da uzlaşmaya tabi hale geldiği ve bunun

sonucunda UYAP üzerinden yapılan incelemede 07/06/2017 tarihli ek karar ile ihbara konu kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve ihbara konu olabilecek başka bir ilamın da güncel adli sicil kaydında bulunmadığı gözetilerek, sanık … hakkında açıklanması koşulları oluşmayan 18.02.2010 tarihli hükmün açıklanmasına dair yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.